Ümmetin çocukları….

  • Haberin Tarihi: 20 Eylül 2018
  • Bu haber 132 defa okundu.
  • Bu Haberi Sosyal Medyada Paylaş:
  • Googleda Paylaş
  • Twitterda Paylaş
  • Facebookta Paylaş

Eşrefi mahlukat olan insan bozuldu mu ondan daha kötü bir varlık yok düşünemiyorum. Yaradılış gayesinden uzaklaşmaya dursun kokmaya başlıyor. Çirkinleştikçe etrafındakilere rahatsızlık vermeye kendiyle barışık olmadığı için de zararlı olmaya başlıyor.
Nerden esti de böyle bir şey yazmaya karar verdin diye soru kafanızda canlanmıştır şimdi. Doğrusu beni de kapsar bir konu olduğu için üzerinde ciddi durmak kelimeleri iyi seçmek lazım.
Toplumun bir ferdi olarak geleceğimizi inşa etme konusunda derdi olanlar el kaldırsın!
Anı yaşamaktan geçiyor geleceğe umut ile bakmak. Dur demedikçe yeni bir şey düşünmek mümkün değil. Sıhhatli bir karar vermek için kendimize gelmeli.
Eskiden Allah’ı dinini anlatmak, yaşamak çok kolaydı.
Neden mi?
İnsanların kafasını bozacak çok şey icat edilmemiş, yürekler işğal altında değil, insanlar samimiydi de ondan.
Özenti bizi çepeçevre kuşatmış. Gençlik almış başını gidiyor. Eskiden erkeklerin yaptığını kadınların yapması ayıplanır hatta dillendirmek bile hoş karşılanmazdı.
Şimdilerde caddenin ortasında dondurma yalayanlar, ciğara tüttürenler, moda diye yırtık pantılon, göbek dışarda. Zamane gençleri…kızların küpe takmasını bile tuhaf karşılayan biri olarak erkeklerin küpe takmasına karşı tavrımı varın siz düşünün.
Eskiden evlilik çağına gelen gençlerin yüzü kızarırdı söz konusu evlilik olunca. Hatta kızlarımız tercihini velisine bırakırdı. Susarlardı en azından. Şimdi arkadaş diye velilerine tanıştırmaya getirir hale geldik.
Kızmayın ama geleceğimiz pek de aydınlık görünmüyor. Dinine, örfüne, büyüğüne saygınlığını yitirenler geleceğimizi inşa edemezler.
Peki bu gençliği bu hale getiren sebeb ne? Bu gençleri yetiştiren insanların ruh hali, endişesi, derdi ne? Çocuk yetiştirmenin sorumluluğunda değiller mi?
Karamsar biri değilim aslında ama etrafımda olup bitenleri gördükçe tedirgin olmamak elde değil…
korkuyorum;
çünkü ümmetin çocukları isyanları oynuyor…
çünkü ümmetin çocukları perişan halde…
çünkü ümmetin çocukları kadavra olarak kullanılmakta…
çünkü ümmetin çocukları endişeli…
çünkü ümmetin çocukları Kur’an-i hayattan uzak…
çünkü ümmetin çocukları batı sisteminin oyuncağı haline gelmiş…
çünkü ümmetin çocuklarının dert edindiği bir şeyleri yok, hayalsizler…
çünkü ümmetin çocukları ciddiyet sınavında sınıfta kalmış durumda…
çünkü ümmetin çocukları üretken değil…
çünkü ümmetin çocukları tüketim çılgınlığını yaşıyor, yok nedir bilmez…
çünkü ümmetin çocukları kıblesizleşiyor, rotasız…
Bir kereden ne çıkar denmez…can çıkar bir daha geri getiremeyiz. Çocuklarımıza sahip olabilmek için bizim kıblemizin olması ilk şart.
Çocuklarımız büyüyecek lakin onları eğitmek bizim görevimiz. Mesele mükemmeliyet değil, çaba sarf etmektir.
Gayesizseniz gayeli insan yetiştirmeniz mümkün görünmemekte…
Çocuklarımıza sahip çıkalım,
Hemen!
Selam ve dua ile….

Anahtar Kelime:

Bir Yorum Yazın